De wolf is in Oldebroek. En nu? · Kjeld Mooi
Een wolfvrije gemeente is niet haalbaar. Wie de zorgen van veehouders serieus neemt, vertelt vooral wat we voor hen kunnen doen.
Deze week verschenen er beelden van een wolf bij het Bovenpad in Oldebroek. Ook kwamen er berichten over schapen die zouden zijn doodgebeten. Of de wolf verantwoordelijk is voor die specifieke gevallen, staat nog niet vast. Maar dat de wolf terug is op de Veluwe en dat dit voor problemen zorgt, valt moeilijk te ontkennen.
Ik begrijp heel goed dat mensen zich daar zorgen over maken. Zeker inwoners die zelf schapen of andere dieren houden. Wie jarenlang voor zijn dieren zorgt en ze vervolgens doodgebeten aantreft, heeft weinig aan de mededeling dat de terugkeer van de wolf een succes is voor de biodiversiteit. Die schade is niet alleen financieel. Er zit ook verdriet, frustratie en soms machteloosheid achter.
Ik vind dat we die zorgen serieus moeten nemen. Ook wanneer we verschillend denken over de plaats van de wolf in onze natuur.
Eerlijk over wat niet kan
Tegelijkertijd moeten we eerlijk zijn over wat er mogelijk is. Vanuit de lokale politiek wordt gepleit voor een wolfvrije gemeente en het afschieten van wolven. Ik begrijp dat zulke voorstellen aantrekkelijk kunnen klinken voor mensen die zich zorgen maken. Maar een wolfvrije gemeente is praktisch niet haalbaar. Wolven trekken zich immers niets aan van gemeentegrenzen. Bovendien is algemeen afschot geen bewezen effectieve manier om aanvallen op vee te voorkomen.
Dat betekent niet dat we niets kunnen doen. Integendeel.
Wat wél kan
De verantwoordelijkheid voor het wolvenbeheer ligt in belangrijke mate bij de provincie Gelderland. Die kan onder voorwaarden ingrijpen wanneer een wolf problematisch gedrag vertoont. Sinds dit jaar zijn de wettelijke mogelijkheden daarvoor verruimd. Maar de wolf blijft een beschermde diersoort en ingrijpen moet zorgvuldig worden onderbouwd.
Ook onze gemeente kan een belangrijke rol spelen. Bijvoorbeeld door samen met de provincie actief ondersteuning aan te bieden bij het plaatsen van wolfwerende rasters. Door hobbyhouders te helpen bij het vinden van subsidies en het melden van schade. En door één duidelijk aanspreekpunt aan te wijzen waar inwoners terechtkunnen met hun vragen en zorgen.
Ik zou bovendien graag zien dat de gemeente met veehouders en andere betrokken inwoners in gesprek gaat. Niet pas wanneer er opnieuw dieren zijn aangevallen, maar juist om te bespreken welke problemen zij ervaren en wat er nodig is om die zoveel mogelijk te voorkomen.
Natuurlijk bieden ook preventieve maatregelen geen volledige zekerheid. Maar dat lijkt me geen reden om ze achterwege te laten. We kunnen niet iedere aanval voorkomen, maar we kunnen wel proberen het risico zo klein mogelijk te maken.
Verder kijken dan voor of tegen
Wat mij betreft hoeven we het niet eens te worden over de vraag of de wolf welkom is in Oldebroek. De één vindt het prachtig dat dit dier weer in onze natuur voorkomt. De ander ziet vooral de risico’s voor zijn dieren. Beide opvattingen verdienen een plaats in het gesprek.
Maar ik vind wel dat we van onze bestuurders mogen verwachten dat ze verder kijken dan de tegenstelling tussen voor- en tegenstanders van de wolf. Uiteindelijk hebben inwoners weinig aan politieke beloften die niet waargemaakt kunnen worden.
Wie de zorgen van veehouders werkelijk serieus neemt, moet niet alleen vertellen wat er met de wolf moet gebeuren, maar vooral wat we voor die veehouders kunnen doen.
Daar zou ik het in Oldebroek graag vaker over hebben!
Deze site werkt het best met JavaScript. Contact: hoi@kjeldmooi.nl